HIP HOP vs. COYOTE

2) Hip Hop, bandanalı, güneş gözlüğü takan imajıyla, çocuklara uzak bir tiptir.
Oysa Coyote, sevimli dış görünüşü ile çocuklara (ve cana) daha yakındır.

3) Hip Hop, asi görünüşü ile Allen Iverson'ı andırır.
Coyote ise mütevazı görünüşü ile Tim Duncan'ı.

4) Hip Hop'ın 76ers maçları dışında görülebiliritesi düşüktür.
Oysa Coyote, NBA TV'ye, hem de kendi fragmanıyla sızmayı başarmıştır.

5) Hip Hop seyirciyi daha çok müzik eşliğinde dans ederek coşturur.
Coyote ise dansın yanı sıra akrobatik hareketlerle, daha bir çeşitlilik arzeder.

6) Hip Hop, gerek imajıyla, gerekse Philedelphialı Rocky'den esinlenerek taktığı boksör eldivenleriyle, aslında sevimli ve munis bir hayvan olan tavşanı şiddet objesiyle birleştirmek suretiyle negatif bir tezat sunar.
Oysa Coyote, sevimliliğiyle, gerçekte vahşi bir hayvan olan kurdun hiçbir kötü yanını yansıtmadığı gibi, pozitif yönde bir tezat sergiler.

DEKE vs. SHAQ

2) Mutombo, rakip oyunculara karşı yaptığı savunmasıyla ünlüdür.
Shaq ise kendisine karşı yapılması zorunlu, hatta onun için icat edilen meşhur (hack-a-Shaq) savunmayla.

3) Mpolondo'nun hiçbir müzik albümü ya da başrol oynadığı film yoktur.
Shaq'ın ise 5 rap albümü, 3 de filmi vardır.

4) Mukamba, NBA'deki yüzlerce ve ABD'deki milyonlarca siyahi gibi African American değil, gerçek bir Afrikalıdır. Kongo'da (Zaire) doğmuştur.
Shaq ise Afro-American'dır. Newark, New Jersey'de doğmuştur.

5) Jean, İngilizce, İspanyolca, Fransızca, Portekizce ve 5 Afrika yerli dilini mükemmelen konuşmasına rağmen, sade yaşam tarzı nedeniyle salonların dışında karizma olmamıştır. Oysa kurduğu fon üzerinden ülkesine ve tüm Afrika'ya, özellikle çocuklar ve açlara yaptığı yardımlar, salgın hastalıklara ve yoksulluğa karşı verilen mücadelede oynadığı rol sayesinde spor ve insanlık tarihinde şimdiden çok mühim bir yere sahiptir. (1999'da, ABD'de verilen en üst seviyedeki insani ödül olan Başkanlık Hizmet Ödülü'ne lâyık görülmüş, aynı yıl da yine ABD'de en yardımsever sporculara verilen Henry P. Iba Citizen Athlete Award'u almıştır.)
Şak'ın ise adından kalıbına kadar herşeyi 80 türlü şamata âleminde karizmadır. Bu yüzden erken uyanıp kendi imajını kendi kurduğu firmalarla pazarlamaktadır.

6) Jacque, öldürücü bloklara sahip bir pota altı müdâvimi olduğundan, slam-dunk delisi oyuncuların kendilerini kanıtlamaları için bir boy hedefidir. Ama geçmişten bugüne hemen her yıldıza en az birkaç defa işaret parmağını sallayarak "hayır" demişliği vardır.
Shaq ise bir zamanlar içler acısı olan faul atma problemini nispeten düzelttikten sonra, özellikle playoff zamanı koçların daha bir korkulu rüyasıdır. Yine de "charity line"da ne zaman ne halt edeceği belli olmaz.

7) Wamutombo, Georgetown Üniversitesi'nden, yani Ewing, Mourning gibi NBA süperyıldızı olmuş dominant pivotların mezun olduğu okuldan çıkmıştır. Bu sebeple, Georgetown tarihinde Ewing'in gölgesinde kalmaktadır.
Oysa Oniyıl, Louisiana State Koleji'nin tarihinde tektir. Ve kolay kolay da kulak durumuna düşeceği yoktur zira henüz boynuzlar ortalıkta görünmemektedir.

(EVET, BURASI 7 FARK BÖLÜMÜDÜR FAKAT BU KEZ AĞIRLADIĞIMIZ BU İKİ SIRADIŞI ADAMIN ŞÖYLE BİR BENZERLİKLERİ VARDIR: İKİSİ DE TIPATIP AYNI ÖLÇÜ, 22 NUMARA AYAKKABI GİYMEKTEDİR!)

George KARL vs. Rick Carlisle

2) George Karl, sabırsızlığı ile "acele işe şeytan karışır" atasözünü kurban statüsünde doğrulamış ve uzun yıllardır ilk kez playoff dışı kalmıştır.
Oysa Rick Carlisle, takım kötü giderken "sabrın sonu selâmettir" diyerek yoluna devam etmiş, bunun mükâfatını da fazlasıyla almıştır.

3) Karl, takım kimyası ile çok rahat oynadığından, takımdaşlığa pek önem vermediği görülmektedir. Geçen yıl takır takır sayı atan Big-Three'nin aralarında, yönetimle ve kendisiyle sorunlar çıkmasına göz yumması, Tim Thomas'ı FA iken "takım ruhu" diye gazlayıp kandırması ve kulübün elinde patlatması, bunun yakın örnekleridir.
Oysa Carlisle, Detroit'te ilk önce bir takım havası yaratmıştır. Süperyıldız, süperskorer ve süperego Stack'i tam bir takım oyuncusu yapmış, takasla gelen Cliff, Corliss ve hatta Jon'dan, sahada Pistons'a ne lâzımsa onu almasını bilmiştir.

4) George Efendi, gerek oyuncularına yıkıcı eleştiriler yapması, gerekse All-Star organizasyonunu alaycı, Magic koçu Rivers'ı da tacizkaâr biçimde eleştirmesiyle, bir bunalım içerisinde olduğu (andropoz mu ki acaba?) izlenimi vermiştir.
Rick Beyabi ise takımı bir ara playoff potasının dışında kalmasına rağmen asla ne oyuncuları, ne de başkaları ileri-geri açıklamalar yapmayarak ve önündeki uzun yolun bilincine varmış şekilde davranarak, dengeli, güven veren bir kişi imajı sergilemiştir.

5) George Karl, en azından biz denizaşırı NBAseverler için bir nebze sır olan Bucks soyunma odasını NBA TV ve nba.com'dan herkese göstererek, içeride olup bitenlerin (dolayısıyla da koçluk karizmasının) gizemini yitirmesine neden olmuştur.
Oysa Rick Carlisle böyle şoven bir zıpırlığı asla yapmamıştır. O, soyunma odasının gizemine inanlardandır ve ne oyuncularına attığı fırçanın, ne verdiği gazın, ne de taktiklerinin Pistons oyuncularından başka kimseyi alâkadar etmediğini düşünmektedir.

6) Sayın Karl, kaybettikleri maçların son anlarındaki traş mimikleriyle ve anlamlı gülümsemesiyle, mağlubiyeti mağruriyetle kabul eder halini, çok yanlış bir şekilde oyuncularına da yansımaktadır.
Oysa Mister Carlisle, son saniyeye 4 sayı farkla yenik girseler dahi, ciddiyet içinde, "nasıl bir üçlük+faul ile 4-point-play yaptırabiliriz de şu maçı kurtarabiliriz" hesaplarındadır.

7) Corç Karl, CBA ve Avrupa (Real Madrid) kariyeri olan deneyimli bir çalıştırıcı olsa da, çok takım dolaştığından dolayı ne ismi, ne kendi herhangi bir takımla özdeşleşememiştir. (Ayrıca 1973 draftinde New York tarafından seçilmesine rağmen San Antonio ile anlaşmıştır.)
Rik Karlayl ise 11 yıl asistan koçluk yaptıktan sonra Detroit ile uzun bir serüvene çıkmıştır. Dilerim adını "Pistons franchise tarihindeki 23. koç" olmaktan daha ötelere taşır. (Ki gidişat da bunu göstermektedir, en azından şimdilik.)

Reggie MILLER -- vs. -- Tim HARDAWAY

2) Reggie kimilerine Bob Marley'i çağrıştırır.
Tim ise karizmatik soyadı ile New York'un arka sokaklarındaki rap müziğini.

3) Reggie Miller, sert olmayan ve popüler "Miller" biraları gibi bir dış görünüşe sahiptir.
Oysa Tim Hardaway, tıknaz görünümü, güçlü kasları ile ucuz ama sert ve güzel, soğuk bir "Rolling Rock" gibi görünür.

4) Reggie'nin rol aldığı, NBA'in "Reading is Fundamental" reklamı, onun oyunculuk yeteneğine göre hazırlanmıştır.
Tim'in "Reading is Fundamental" versiyonu ise bizzat çocuklarla olup mesaj dolaysız, direkt olarak adresine ulaşmaktadır.

5) Reggie Miller'ın şimdiye kadar hiçbir takma adı olmamıştır. Ki bu NBA'de sık rastlanan bir durum değildir... ("It's Miller Time!" sloganının MGD biralarına ait olduğunu ilâve edelim.)
Oysa Tim Hardaway'in takma adı çocukluğundan beri "Tim Bug"dır.

6) Reggie Miller (şu ana kadarki) kariyerinin tamamını Pacers'da geçirmiş ve adını bu takımın tarihine altın harflerle kazımıştır. NBA'in eskilerde kalmakta olup yitirilen saygıdeğer bir geleneği olduğu üzere, "bir takımla özdeşleşme" konusunda herhangi marazla karşılaşmamış, talihi yâver gitmiştir.
Oysa Tim Hardaway, Warriors'ta başladığı kariyerini Miami'de sürdürmüş, bu sezon Mavs'e, oradan da Nuggets'a gitmiş, haketmediği şekilde, "journeyman" pozisyonuna düşürülmüştür.

7) Reggie Miller, takımı Pacers'ın Doğu playofflarında zırt pırt kafa kafaya tokuştuğu Knicks'le özellikle New York, Madison Square Garden'daki deplasman maçlarında, NYK fanatiği ünlü siyah yönetmen Spike Lee ile sık sık ağız dalaşına girmiş, bu yüzden New York'ta sevilmeyen biri haline gelmiştir.
Tim Hardaway ise Knicks'in kanlısı Miami Heat'in formasıyla playofflarda defalarca MSG'a ayak basmasına rağmen New Yorkluların gözünde asla antipatik bir imajı olmamış, genelde sevilmiştir.

SPURS Silver Dancers -- vs. -- 76ers DANCE TEAM

2) Spurs kızlarının samanların üzerinde oturmaları, Texan (Teksaslı) olduklarını vurgulamak için düşünülmüş olsa da, insanın aklına yine de cinselliği getiriyor.
Oysa Sixers kızlarının altında yayılan meçhul zemin insanın aklına hiçbirşey getirmiyor.

3) Spurs kızlarının bazıları, taktıkları kovboy şapkalarıyla, Playboy'a poz verir havasındalar.
Sixers kızlarının tamamı hadiseye profesyonel açıdan yaklaşıp bireyselliği geri plana atmışlar.

4) Gümüş Dansçıların kimisi etek, kimisi pantolon giymiş. Hepsi ayrı telden çalıyor.
Sixers kızları ise takım ruhunu yansıtacak biçimde, bir örnek giyinmişler. Âhenk var.

5) San Antonio dansçıları arasında, saçları civciv sarısı renginde olan bir kız var. Resimde bir bando majörü gibi hemen göze batıyor.
Philadelphia kızlarının üç tanesi civciv sarısı saç rengine sahip ve farklı yerlerde oturuyorlar. Göze batmadıkları kesin.

6) Spurs kızları daha çok esmer ve kumrallardan oluşuyor... Üstüne kıyafetlerinin de siyah oluşu, tabloya cansız bir hava veriyor.
Sixers kızları ise esmer, kumral, sarışın; koyu ve açık tonlar, ne ararsan var! Ayrıca kıyafetlerinin rengi de canlı bir hava veriyor resme.

7) Spurs kızları, samanların üzerinde verdikleri pozların konuyla çok da ilgili olmayan seksapel arzını, ellerindeki basketbol topuyla telâfi etmeye çalışıyorlar.
Oysa Sixers kızlarının telafi etmeleri gereken bir durum sözkonusu olmadığı gibi, hanım hanımcık duruşları ve göğüslerindeki 76ers logosu da herşeyi özetliyor.

3) Air Jordan bir seridir. Sürekli yeni modelleri çıkar. Tipi, renkleri, çizgileri değişir. Tabii fiyatı da.
Oysa Chuck Taylor ayakkabıları, çıktığı günden beri hep aynı kalmıştır. Modelinde değişme olmamıştır. Ayrıca asla "çok pahalı" olmamıştır.

4) Air Jordan bir salon ayakkabısıdır. Mahalledeki ve/veya okul bahçelerindeki potalarda basketbol oynarken giymeye pek müsait değildir.
Chuck Taylor, basket topu ve potasının olduğu her yerde basketbol ayakkabısı olarak kullanılabilir. Kot pantolonla sağladığı mükemmel uyum da cabasıdır.

5) Air Jordan'ın bağcıkları genellikle ayakkabının üzerinde hazır gelir. Hazır değilse de, çıkarıp tekrardan çapraz bağlamak gerektiğinden, işkence gibidir.
Oysa Chuck Taylor'ın bağcıkları apayrıdır. Zira benim gibi bazı insanlarda onları bağlamak bir hobi haline gelmiştir.

6) Air Jordan'ın üreticisi Nike, şimdiye kadar basketbolda kalıcı hiçbir eser bırakamamıştır.
Converse, basketbol tutkunlarına All-Star'ı hediye etmiştir. "All-Star Game", adını Chuck Taylor'dan alır.

7) Air Jordan ayakkabıları günün birinde elbet unutulup gidecektir. Zira onu yaratanlar, varlıklarını devam ettirebilmek için yeni Michael Jordanlar bulmak zorundadır.
Chuck Taylor ise kuşaktan kuşağa aktarılan ortak bir değerdir. Üretici firması batsa da, o kalplerde asla batmayacak.